خداوندا . . .

 

دلخوشم به همراهیت که

 

مثل نفس کشیدن است

 

آرام، بی صدا، همیشگی...

 

خدایا . . .

 

روزهای تکراری و پر استرسی رو می گذرونم که

 

هنوز نوشتن از اونها و توصیفش اینجا

 

برای تو که نگفته از همه چیز باخبری و حتی خودم که

 

نیاز دارم این روزها رو فراموش نکنم، سخت ترین کار شده!!!

 

با این حال هنوز خوابهایی می بینم که

 

دلم می خواد گاهی مثل گذشته بهشون اعتماد کنم!!!

 

خوابهایی که اعتقاد دارم تو با اونها با من حرف میزنی

 

و منو توی دنیایی راهنمایی و هدایت می کنی که

 

ناپایداری و زودگذر بودنش، نمی تونه جایی برای دلخوشی باقی بذاره

 

اون هم برای منی که با دور شدن هام از تو، توی لحظه هام

 

بیشتر دچار سرگردونی و استرس میشم...

 

ادرکنی یا الله... ادرکنی